Prezydium Oddziału

Prezes Oddziału PAN w Warszawie

Prof. dr hab. Leszek Kaczmarek, Prezes Oddziału PAN w Warszawie

Członek rzeczywisty PAN, jest profesorem neurobiologii w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN w Warszawie. Odbył staż podoktorski w Filadelfii (USA), a następnie pracował jako profesor wizytujący na Uniwersytecie w Katanii (Włochy), Uniwersytecie McGill w Montrealu (Kanada), Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (USA) oraz w Instytucie Nauk Fotonicznych (ICFO) w Castelldefels (Hiszpania). Od 1986 roku jego laboratorium bada związek między mózgiem a umysłem na wszystkich poziomach organizacji mózgu – od molekularnego, przez komórkowy i sieciowy, aż po behawioralny – zarówno w stanie zdrowia, jak i w chorobie. Większość prac opiera się na eksperymentalnych modelach zwierzęcych, choć prowadzone są również wspólne badania z klinicystami, dotyczące neuropsychiatrycznych schorzeń u ludzi. Prof. Kaczmarek aktywnie działał i działa w organizacjach naukowych, zasiadając m.in. we władzach takich instytucji jak: International Society for Neurochemistry (Międzynarodowe Towarzystwo Neurochemiczne), International Brain Research Organization (Międzynarodowa Organizacja Badań nad Mózgiem), European Molecular Biology Organization (Europejska Organizacja Biologii Molekularnej), European Molecular Biology Conference (Europejska Konferencja Biologii Molekularnej), Narodowe Centrum Nauki. Obecnie jest członkiem Rady Naukowej ERC. Angażuje się również w liczne działania popularyzujące naukę w społeczeństwie i jest współautorem podręcznika do biologii dla gimnazjum. Prof. Kaczmarek jest członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, a także European Molecular Biology Organization (EMBO) oraz Academia Europaea. Został uhonorowany wieloma prestiżowymi grantami badawczymi i wyróżnieniami, w tym nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP).

Wiceprezes Oddziału PAN w Warszawie

Prof. dr hab. Grażyna Jurkowlaniec, Wiceprezes Oddziału PAN w Warszawie

Grażyna Jurkowlaniec ukończyła studia magisterskie w zakresie historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1995), gdzie uzyskała również stopień doktora (2000) i doktora habilitowanego (2009); w 2019 r. otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 2000 r. pracuje na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie pełni też funkcję prodziekana Wydziału Nauk o Kulturze i Sztuce. Jej zainteresowania badawcze obejmują kulturę artystyczną i religijną, kulturę druku oraz relacje między sztuką a nauką od późnego średniowiecza do schyłku epoki nowożytnej. Prowadziła badania m.in. w Wissenschaftskolleg zu Berlin, Humboldt-Universität zu Berlin, Zentralinstitut für Kunstgeschichte w Monachium, Herzog August Bibliothek w Wolfenbüttel, Leibniz-Institut für Europäische Geschichte w Moguncji i GWZO w Lipsku. Kierowała trzema projektami OPUS Narodowego Centrum Nauki. Od 2024 r. prowadzi ERC Advanced Grant „Scholars, Animals, Images, Geographies, and the Arts: De-exoticizing Eastern Europe in the Early Modern Period” (SAIGA). Jest autorką trzech monografii oraz licznych artykułów w czasopismach i tomach zbiorowych. Jej rozprawa doktorska została wyróżniona nagrodą Prezesa Rady Ministrów, a książka habilitacyjna, wydana w serii MONOGRAFIE FNP, otrzymała nagrodę I Wydziału PAN. Należy do redakcji „Journal of Early Modern Christianity” oraz rady naukowej czasopisma „Eikón Imago”. Pełniła liczne funkcje organizacyjne i eksperckie. Na Uniwersytecie Warszawskim była dyrektorem Instytutu Historii Sztuki, prodziekanem Wydziału Historycznego oraz przewodniczącą Rady Naukowej Dyscypliny Nauki o Sztuce. Była także członkiem Komitetu Nauk o Sztuce PAN (2015–2023) oraz Rady Naukowej Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN (2015–2022).
Od 2020 r. zasiada w Radzie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, a od 2024 r. jest jej przewodniczącą. Członek korespondent PAN.

Członkowie Prezydium Oddziału PAN w Warszawie

Prof. dr hab. Andrzej Buko, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Archeolog, profesor zwyczajny, mediewista o specjalności archeologia wczesnośredniowieczna. W latach 2007–2015 dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk; w latach 2019-2026 dziekan Wydziału I Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Od początku kariery zawodowej związany z Instytutem Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, Zdobywał doświadczenia w pracach wykopaliskowych na terenie kraju oraz za granicą (Włochy, Francja, Norwegia, Hiszpania, Jordania). Wykładowca na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej (1981-1983), w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku (1995-2007) oraz wieloletni profesor w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego (1995-2018). Współzałożyciel i pierwszy prezes Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego oraz współzałożyciel Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu. W latach 2009-2013 Członek Rady Powierniczej Muzeum Narodowego w Warszawie oraz przewodniczący Rady Muzealnej Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie (2008-2016). W latach 2018-2025 członek Rady Muzeum Zamku Królewskiego w Warszawie, a w latach 2007-2018 członek Rady Naukowej Maison des Sciences de l’Homme (CNRS – Uniwersytet w Tours). Członek prezydium Komitetu Nauk Pre- i Protohistorycznych PAN (2013-2017), a w latach 2012-2017 członek panelu ERC w Brukseli oraz Centralnej Komisji d/s Tytułów i Stopni Naukowych (2017-2020). Od 2009 roku członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 2013 członek PAN, a od 2025 członek PAU. Autor ponad 350 publikacji wydanych w Polsce oraz w 14 krajach Europy i USA. Monografia „Archeologia Polski wczesnośredniowiecznej” doczekała sie trzech wydań polskich i anglojęzycznego w światowym wydawnictwie Brill, a monografia „Świt państwa polskiego” uznana została za archeologiczną książkę roku 2023 w rankingu czasopisma Archeologia Żywa. Honorowy Obywatel miasta Sandomierza (od 2004r.), Chełmianin roku (2012), Honorowy Przyjaciel Miasta Kalisza (od 2014r.).
Prof. dr hab. med. Leonora Maria Bużańska, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek korespondent PAN, dyrektor Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk (IMDiK PAN), kierownik Zakładu Bioinżynierii Komórek Macierzystych. Członek Polskiej Akademii Nauk. Ekspert w zakresie biologii i bioinżynierii komórek macierzystych, neurobiologii i organoidów mózgu. Ukończyła Wydział Biologii Uniwersytetu Warszawskiego w 1982 r., gdzie pracowała przez kolejnych 15 lat, uzyskując w r. 1990 tytuł doktora nauk biologicznych. Od roku 1996 jest związana zawodowo z IMDiK PAN, gdzie uzyskała kolejno stopień doktora habilitowanego nauk medycznych (2007 r.) i nominację profesorską (2014 r.). W latach 2005-2010 pracowała w Joint Research Center (JRC) Komisji Europejskiej we Włoszech. Na wczesnych etapach kariery naukowej badała mechanizmy regulacji transkrypcyjnej podziałów komórek eukariotycznych. Od 1997 tematem przewodnim badań prof. Bużańskiej było różnicowanie ludzkich komórek macierzystych w kierunku kompetentnych terapeutycznie komórek neuronalnych. Pionierskie badania prof. Bużańskiej (2001 r.) wykazały możliwość przekraczania barier listków zarodkowych w różnicowaniu in vitro komórek macierzystych w komórki mózgu. Autorka licznych prac naukowych i członkini polskich oraz międzynarodowych towarzystw (m.in. PTBuN, PTBK, PTBM, ISSCR, TERMIS, ESTIV). Laureatka m.in. Nagrody Proton, Nagrody im. J. Konorskiego, Nagrody im. J. Śniadeckiego, „JRC Excellence Award” oraz odznaczenia „Idol 30-lecia” Fundacji Szansa dla Niewidomych.
Zespół prof. Bużańskiej wprowadził po raz pierwszy w Polsce innowacyjną metodę hodowli organoidów ludzkiego mózgu do modelowania schorzeń układu nerwowego. W zakładzie kierowanym przez prof. Bużańską powstał Bank Organoidów Mózgu chorób neurorozwojowych i neurodegeneracyjnych. Obecnie jest kierownikiem międzynarodowego projektu badawczego: „Rola starzejącego się mikrogleju w rozwoju choroby Parkinsona” oraz badań dotyczących roli normoksji w neuroprotekcji rozwojowej.
Prof. dr hab. Jarosław Olav Horbańczuk, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek korespondent PAN. Specjalność naukowa: genetyka, biotechnologia, doskonalenie żywności i nutrigenomika. Dyrektor Instytutu Genetyki i Biotechnologii Zwierząt PAN – 2011-2019r, obecnie Kierownik Zakładu Biotechnologii i Nutrigenomiki w IGBZ PAN Przedstawiciel Polski w UE w Brukseli w zespole ekspertów z zakresu nauk o zwierzętach – Animal Task Force. Ekspert w Komisji Europejskiej w Brukseli oceniający projekty badawcze w programie UE Horyzont 2020, Horyzont Europa Odbył zagraniczne staże naukowe: w Izraelu (1998), RPA (1999), Australii (2003/04) i USA (2009) oraz Japonii, Chinach i w kilku krajach Europy. Wykładał w ponad 50 krajach świata jako INVITED SPEAKER m.in. USA (Harvard University i innych 10 Uniwersytetach w USA), Izraelu, Japonii, RPA, Brazylii, Australii, Chinach, Korei Południowej, Indiach i w całej Europie. Dorobek naukowy -ok. 400 prac naukowych, 170 publikacji z listy JCR w tym w prestiżowym czasopiśmie Nature. Autor 11 książek. Liczba cytowań – ok. 6500, w tym cytowania w Science i Nature. Index Hirscha – 44. Autor/współautor innowacyjnych technologii prozdrowotnych produktów o cechach żywności funkcjonalnej (9 patentów) nagrodzonych złotymi medalami na Światowych Wystawach Wynalazczości w Brukseli, Genevie, Barcelonie i w USA. Wykazał na modelu zwierzęcym, że wzbogacone w składniki bioaktywne mięso strusi jest źródłem wysoko przyswajalnego żelaza hemowego i zalecane jest w diecie ludzi z jego niedoborami (Patent-414678) ).
Wraz z zespołem uzyskał jedną z najważniejszych nagród międzynarodowych za – Najlepszy Wynalazek Europejski (THE BEST INVENTION OF EUROPE 2016) na Światowej Wystawie Wynalazków INPEX w Pittsburgu w USA. Koordynator projektu w 7. PR Unii Europejskiej – „ANIMBIOGEN in EU – Centre of Excellence in Genomics, Biotechnology and Quality of Animal Products. Autor koncepcji i koordynator jednego z największych w Polsce projektów realizowanych w ramach strategicznych programów badawczych MNiSZW – „BIOŻYWNOŚĆ – innowacyjne, funkcjonalne produkty pochodzenia zwierzęcego” 2010-2016 w konsorcjum naukowo-przemysłowym (43 granty) – 16 jednostek naukowych i przemysłowych, 500 osób.
Prof. dr hab. Hubert Izdebski, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk (od 2016 r.), członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek honorowy Polskiego Towarzystwa Historycznego. Profesor w Uniwersytecie SWPS (Wydział Prawa), kierownik Katedry Prawa Publicznego i Międzynarodowego (od 2015 r.), dyrektor Instytutu Prawa i przewodniczący jego Rady Naukowej (od 2025 r.). Uprzednio (od 1969 r.) w Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Prawa i Administracji), wieloletni dyrektor Instytutu Nauk o Państwie i Prawie. Wykładał na wydziałach prawa m.in. w Lille, Poitiers, Genewie i Paryżu, jak również w Krajowej Szkole Administracji Publicznej i w Collegium Civitas. W latach 2003–2016 członek Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, od 2011 r. jej sekretarz. Radca prawny, adwokat (w Spółce Prawniczej I&Z s.c. w Warszawie). Redaktor naczelny (obecnie kwartalnika) „Samorząd Terytorialny”. Jest autorem ponad 30 książek (w tym wielokrotnie wznawianych – podane są pierwsze wydania), m.in.: (wspólnie z M. Kuleszą) Administracja publiczna. Zagadnienia ogólne (1996), Historia myśli politycznej i prawnej (1996), Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności (2003), Introduction to Public Administration and Administrative Law (2006), Fundamenty współczesnych państw (2007), Elementy teorii i filozofii prawa (2008), Doktryny polityczno-prawne (2010), Ideologia i zagospodarowanie przestrzeni (2013), Ile jest nauki w nauce? (2018), (wspólnie z J. Zielińskim) Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz (2019), Samorząd terytorialny. Pionowy podział władzy (2020) oraz 12 monograficznych komentarzy do poszczególnych przepisów lub grup przepisów Konstytucji RP w serii pod opieką Uniwersytetu SWPS (2019-2026). Od 1989 r. zaangażowany w prace legislacyjne z zakresu administracji publicznej, szkolnictwa wyższego oraz stopni i tytułu naukowego. Był m.in. współautorem projektu ustawy o ustroju m.st. Warszawy (1994), ustawodawstwa „reformy centrum gospodarczego rządu” (1995–1997) oraz ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (1996–2003).
Prof. dr hab. Marek Kuś, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek korespondent PAN. Ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego w roku 1979. Doktoryzował się na tym wydziale w r. 1983 a stopień doktora habilitowanego uzyskał w r. 1988. W latach 1979–1989 pracował jako asystent i adiunkt w Katedrze Matematycznych Metod Fizyki oraz w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego. Był stypendystą programu Alexandra von Humboldta na Uniwersytecie Duisburg-Essen (Niemcy). Staże podoktorskie odbywał również na uniwersytetach w Maryland i Nowym Meksyku (USA). Od 1989 r. jest profesorem nadzwyczajnym, a od 1995 r., po uzyskaniu tytułu profesora – profesorem zwyczajnym w Centrum Fizyki Teoretycznej Polskiej Akademii Nauk, gdzie w latach 2003–2006 pełnił funkcję dyrektora. Jest współtwórcą Narodowego Centrum Informacji Kwantowej w Gdańsku i wieloletnim przewodniczącym jego Rady Naukowej. W latach 2003-2005 był Prezesem Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk. W latach 2017–2021 pełnił funkcję dyrektora Międzynarodowego Centrum Ontologii Formalnej na Politechnice Warszawskiej. Profesor wizytujący na Uniwersytecie Duisburg-Essen w Niemczech, Université Pierre et Marie Curie oraz École Normale Supérieure w Paryżu. W latach 2016–2018 pełnił funkcję członka Komitetu Sterującego Wysokiego Szczebla w ramach inicjatywy flagowej Unii Europejskiej „Technologie kwantowe”, a w latach 2019–2021 był członkiem Strategicznej Rady Doradczej tej samej inicjatywy. Jego zainteresowania badawcze obejmują fizykę matematyczną, fizykę statystyczną, teorię informacji kwantowej, teorię chaosu, zastosowania metod matematycznych w naukach społecznych i sztuce oraz filozofię nauki. Jest autorem ponad 150 artykułów naukowych z tych dziedzin. Jest członkiem Academia Europea.
Prof. dr hab. inż. Michał Malinowski członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek korespondent PAN. Urodził się w 1954 r. w Warszawie. Po ukończeniu w 1973 r. VII Liceum Ogólnokształcące im J. Słowackiego rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1978 r. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1985 r., doktora habilitowanego w 1990 r., a w roku 2004 tytuł naukowy profesora. Od 1982 r. jest pracownikiem Instytutu Mikroelektroniki i Optoelektroniki (IMiO) PW. W latach 2000–2016 pełnił funkcję kierownika Zakładu Optoelektroniki IMiO. W latach 2016–2020 był dyrektorem IMiO, a w latach 2020–2024 dziekanem Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych. W latach 2012–2016 był członkiem Rady Narodowego Centrum Nauki. W 2020 r. został wybrany członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Zainteresowania badawcze Michała Malinowskiego obejmują wytwarzanie, modelowanie i charakteryzację metodami optycznymi i spektroskopowymi aktywnych ośrodków i struktur fotonicznych. W 1981 r. odbył 11 miesięczny staż naukowy w Laboratorium Spektrometrii Fizycznej Uniwersytetu w Grenoble. W latach 1987–1993 spędził ponad 17 miesięcy w Laboratorium Fizyko-Chemii Materiałów Luminescencyjnych w Lyonie, a w latach 1997–2005 obejmował przez 18 miesięcy, stanowisko profesora na Uniwersytecie w Clermont Ferrand we Francji. Malinowski jest autorem bądź współautorem ponad 140 artykułów w czasopismach z listy JCR, 38 innych artykułów, ponad 250 referatów konferencyjnych i 4 książek. Jest promotorem ośmiu rozpraw doktorskich i kilkudziesięciu prac dyplomowych. Brał udział w ponad 50 projektach krajowych i międzynarodowych. W ramach działalności dydaktycznej prowadził wykłady z takich przedmiotów jak np.; Lasery Ciała Stałego, Podstawy Fotoniki, Optoelektronika Zintegrowana oraz Techniki Spektroskopowe dla studentów kilku wydziałów PW.
Do ważniejszych funkcji pełnionych przez Michała Malinowskiego na PW należą; członek Dziekańskiej Komisji ds. Rozwoju Wydziału (2003–2004), przewodniczący Wydziałowej Komisji Wyborczej WEiTI (2012–2020), kierownik Studiów Doktoranckich (2012–2016), przewodniczący Rady Naukowej Dyscypliny Automatyka, Elektronika i Elektrotechnika PW (2019–2020), członek Senatu PW (od 2020), przewodniczący Senackiej Komisji ds. Mienia i Finansów PW (od 2024). Za osiągnięcia naukowe i organizacyjne otrzymał, miedzy innymi; kilkukrotnie Nagrodę Indywidualną Rektora PW, Nagrodę Zespołową I stopnia Ministra Edukacji Narodowej oraz Nagrodę Sekretarza IV Wydziału PAN.
Prof. dr hab. inż. Antoni Rogalski, członek Prezydium Oddziału PAN w Warszawie	Członek rzeczywisty PAN, jest jednym z czołowych światowych badaczy w dziedzinie optoelektroniki podczerwieni. Wniósł pionierski wkład w teorię, projektowanie i technologię różnych typów detektorów podczerwieni. W 1997 roku otrzymał nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej – najbardziej prestiżowe wyróżnienie naukowe w Polsce. Jego monumentalna monografia pt. Infrared and Terahertz Detectors (czterokrotnie wznawiana przez wydawnictwo Taylor & Francis) została przetłumaczona na język rosyjski i chiński. W 2013 roku został wybrany na członka rzeczywistego Polskiej Akademii Nauk (PAN). W latach 2015–2022 pełnił funkcję dziekana Wydziału IV Nauk Technicznych PAN oraz członka Prezydium PAN. W latach 2013–2016 był również członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, a w latach 2016–2023 członkiem Komisji Nagród Prezesa Rady Ministrów. Od 2016 roku profesor Rogalski jest członkiem Rady Euro-CASE – Europejskiej Rady Nauk Stosowanych, Technologii i Inżynierii. W 2022 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. W 2024 r. otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów za osiągnięcia naukowe w zakresie innowacyjnych badań nad kwantowymi strukturami detekcyjnymi promieniowania elektromagnetycznego w szerokim spektrum, od ultrafioletu do zakresu teraherców. W 2026 r. został wybrany do Prezydium Oddziału Warszawskiego Polskiej Akademii Nauk.